PIV 2026 · Artikolo 2690

★ĉef

Litero Ĉ★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 8
  1. ĉefa
  2. ĉefe
  3. ĉefi
  4. ĉefo
  5. ĉefaĵ/o
  6. ĉefec/o
  7. malĉefa
  8. neĉefa
★ ĉef prefikso
1 honora supereco, plej ofte kun decidpovo, de tiu, kiun indikas la radiko, super ties samranguloj. ➞ ĉefanĝelo, ĉefepiskopo, ĉefinĝeniero, ĉefministro, ĉefpastro, ĉefredaktoro, ĉefserĝento; estr-.
2 pligraveco de tio, kion indikas la radiko, kompare kun ties samkategoriaĵoj. ➞ ĉefartikolo, ĉefcirklo, ĉefetaĝo, ĉefmasto, ĉeflitero, ĉefturo, ĉefurbo, ĉefvojo; eg-.
ĉefa la plej grava; precipa, havanta la unuan rangon: al ĝi estis dediĉita la ĉefa ĉapitro Z la supre dirita punkto estas la ĉefa, kiun mi nun postulas Z la ĉefa ideo de mia tuta regularo Z du verkojn ĉefajn ni bezonas CBo havi la ĉefan voĉon Z kiel malfeliĉa por nia afero estas la reciproka malamo inter ĝiaj ĉefaj batalantoj! Z komitato el la ĉefaj Parizaj esperantistoj Z
ĉefe precipe; antaŭ ĉio.
ĉefi ntr
1 esti ĉe la unua rango: en la gastgrupo ĉefis iu sinjoro SŠt
2 esti la plej grava afero: kio ĉefas — plenumu tion AGv
ĉefo tiu, kiu estas ĉe supera, unua rango, precipe pro honoro, havante ordinare ankaŭ ordonpovon: vi estas ja la ĉefo de la familio Z la ekzistado de ia natura konstanta ĉefo, eĉ se tiu ĉefo havas nur la karakteron de unuiganta standardo, prezentas gravan maloportunaĵon Z ili timas, ke ili devus rigardi min kiel sian moralan ĉefon Z iaj ĉefoj prezentas al voĉdonado nur tion, kion ili deziras Z li prenis kun si la ĉefojn de la tuta militistaro MT vi sanktoleos lin kiel ĉefon super Mia popolo MT
ĉefaĵo la ĉefa afero: la ĉefaĵo estas kaj restas ĉefaĵo! Z
ĉefeco eco de iu aŭ io ĉefa: ne pro mia oportuneco mi forrifuzis la ĉefecon. Se mi scius, ke mia ĉefeco estas utila, mi certe ĝin ne forrifuzus Z
malĉefa duaranga, negrava; flanka, akcesora. Sin. neĉefa.
neĉefa malĉefa.