★ĉi

1 «en la loko mem, kie oni troviĝas» (en tiu senco ĉi funkcias kiel cirkonstanca morfemo): ankaŭ ĉi mi forlasas homojn ^Z; ĉi ne estas akvo ^Z; sed la lampiro ĉi estis k ankaŭ lumis ^Z; la lanterno sentis la deziron, ke ĉi estu ia vakskandelo ^Z; se korpe mi forestas, spirite mi estas ĉi! ^Z.

2 «pli proksime» en la tempo aŭ spaco (en tiu senco, uzata antaŭ aŭ post montraj adj-oj, pron-oj aŭ adv-oj): vi intencis doni al mi ĉi tiun bronzan grupon k tiun jen […] ^Z; tio estas via aserto, sed la veraĵo estas ĉi tio; ĉi tie mi staras, k tien mi ne iros! Ne tiel, sed tiel ĉi!. Rim. «pro belsoneco ordinare estas preferinde starigi la ĉi antaŭ la montra vorto» (Z.).