PIV · 2870
defet/i
defet/i (ntr) Kredi sin aŭ sian partion venkota.
defetismo. Psikostato, karakterizata de malfido en la venko ĉe milito aŭ sukceso ĉe entrepreno, k emo al kapitulaco aŭ rezignado: malbonaŭguraj opini-sondaĵoj kontribuis al la defetismo de la opozici-ĉefo, kies partio poste malvenkis ĉe la urnoj M.
defetisto. Persono ema al defetismo.