PIV 2026 · Artikolo 2871
defii
defii tr
1 iu aserti al iu, ke li/ŝi ne kapablas superi la asertanton en konkurso, ludo k.s.: defii ĉampionon de bokso la testudo defiis la leporon pri kurado defii amikon ĉe bilardo (figurasence) defii la danĝeron ➞ provoki, spiti; maltima.
2 io prezenti nesupereblan obstaklon: tia politiko defias ĉian difinon skribaĵo defianta la deĉifron
defio ago de iu aŭ io defianta: fari defion akcepti defion civilizacio, kiu respondas la defion, kiun la tropika klimato direktas al ĝi