PIV Reta Vortaro

PIV 2020 · 14656

spit/e. Intence kontraŭstarante la volon de iu alia; montrante, ke oni ne timas la batalon: vi diras nur por fari spite! ; spite al vi, barbaroj! ; spite miajn malamikojn liberigu min! ; spite ĉiujn argumentojn li rifuzis.

spite, ke. Spite de tio, ke. malgraŭ ke, kvankam.

spit! , esprimanta defion: vi ne kuraĝos pinĉi al li la barbon! – spit!.

spiti () Montri al iu, ke oni plezuras, kontraŭstarante al lia/ŝia volo, aŭ ke oni estas preta batali: abelujon ne incitu, amason ne spitu ; pli facile estas eviti, ol spiti ; la kverko diris: Mi spitas al la uragano ; kiam ni la mankon de abonantoj spitis […] ; () laĉo da koraletoj ĉirkaŭis la kolon, kvazaŭ spitante la truojn k la flikojn de la talivesto . defii, provoki.

spitado. Ago de iu, kiu spitas.

spitema. Inklina al spitado: knabo malobeema k spitema. aroganta, maltima.

forspiti. Ironie forpermesi kontraŭulon: ĉiujn siajn malamikojn li forspitas .