PIV 2026 · Artikolo 12920
provoki
Derivaĵoj en la artikolo 6
provoki tr
1 eksciti iun al batalo, disputo k.s., montrante sin atakema: provokita de interpelaciantoj, la ministro ekparolis ili incitadis Dion kaj provokis la Sanktulon de Izrael MT agentoj provokantoj B intence provokanta tono B ➞ defii, spiti.
2 (figurasence) estigi ion kvazaŭ per elvoko: provoki ribelon B provoki la atakon B provoki malpacon MT kial vi volas provoki malbonon? MT
provoka rilata al provoko; enhavanta aŭ esprimanta provokon: provokaj vortoj
provoke en provoka maniero: provoke li paŝas rekte en la aron G
provoko ago de tiu, kiu provokas: li serene ignoris la provokojn de la gazetisto
provokado daŭra uzo de provokoj.
provokema inklina al provokoj.
provokisto sistemeca uzanto de provokado (ekz. POLI dungito de reakciuloj, de polico k.s., kiuj ekscitas kontestemajn homojn aŭ grupojn al perfortaj senperspektivaj agoj, por pravigi kaj pligravigi la subpremadon).