PIV 2026 · Artikolo 3043

★dezerto

Litero D★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 8
  1. dezerta
  2. dezertan/o
  3. dezertec/o
  4. dezertig/i
  5. dezertiĝ/i
  6. dezertiĝ/o
  7. dezertul/o
  8. bruldezertig/i
★ dezerto
1 GEOG regiono karakterizata de preskaŭ absoluta sekeco, tre malabunda vegetaĵaro kaj tre maldensa loĝantaro de nomadoj: Saharo estas la plej granda dezerto en la mondo ➞ Gobio 2, oazo.
2 BIBL stepo: permesu, ke Mia popolo iru kaj faru al Mi feston en la dezerto MT venis Johano, la Baptisto, predikante en la dezerto de Judujo NT
3 senhoma senviva loko: Mi faros el viaj urboj dezerton MT (figurasence) ilia voĉo longe restos voĉo krianta en la dezerto senrezulte penanta konvinki Z
dezerta
1 havanta la ecojn de dezerto: dezerta regiono la tero estis senforma kaj dezerta MT
2 neloĝata, senhoma: dezerta insulo la strato estis preskaŭ dezerta (figurasence) animo dezerta je amo
dezertano nomado loĝanta en dezerto.
dezerteco stato de io dezerta: la tero ricevos kontentigon dum la tuta tempo de sia dezerteco MT sur la flugiloj de la sanktejo estos abomeninda dezerteco MT
dezertigi fari dezerton el io, forigante la homojn kaj la terkultivojn: Mi plene dezertigos la landon MT dezertigitaj kaj senhomigitaj lokoj MT
dezertiĝi EKOL regiono iĝi dezerto: donu semon, por ke ni vivu kaj la tero ne dezertiĝu MT
dezertiĝo EKOL ŝanĝiĝo de regiono al dezerto: dezertiĝo de parto de norda Afriko pro tropaŝtiĝo
dezertulo piulo vivanta ĉe la rando de dezerto por eviti tentojn kaj dediĉi sin al meditado. ➞ anakoreto, ermito.
bruldezertigi detrui per fajro ĉiujn domojn, vegetaĵojn ktp, kiuj ebligas homvivadon: la rusoj bruldezertigis sian landon antaŭ la germanaj invadantoj