PIV 2020 · 3157
diletant³o
diletant3o. Persono, kiu sin okupas pri arto aŭ scienco neprofesie k celante nur sian plezuron: mi ne estas filozofo-specialisto, mi estas nur diletanto Z. ☞ amatoro.
diletanteco. Psika stato de tiu, kiu serĉas nur sian plezuron en la sciencaj aŭ artaj okupoj, neniel celante veron aŭ ĝeneralan utilon: tiu supraĵa konado de la arto, nomata artista diletanteco Z.