PIV 2026 · Artikolo 3311
2★do
2 ★ do partikulo
1 logika sekvo aŭ konkludo el la antaŭa diritaĵo: vi vidas do, ke vi ne devas kulpigi min Z mi devas do decidiĝi, ĉar vi tiel volas Z ➞ tiam, des.
2 en demanda aŭ ordona frazo insisto pri miro aŭ volo: kial do vi ne meritas? Z per kio do mi povas servi al vi? Z kiel do, sekve? Z kial do propono tiel senfundamenta povis plaĉi al kelkaj ? Z denove! Ha, ĉesu do fari ŝercojn! Z zorgu do, ke post la fino de viaj laboroj la homaro povu diri Z sed iru do! Z