PIV · 3329
★doktor/o
★doktor/o
1 ♜ Tiu, kiu instruas religian doktrinon: la doktoroj de la Leĝo (ĉe la judoj); doktoroj de la Eklezio (kristana); kiu decidos, kiam doktoroj malkonsentas?.
2 Persono posedanta la plej altan universitatan diplomon: doktoro pri natursciencoj, pri sociaj sciencoj, pri juro, pri farmacio; (vokative, precipe al doktoro pri medicino) ĉu tio ĉi estas krupo, sinjoro doktoro? Z. ☞ abituriento, licenciulo, magistro.
3 (fm) Medicina doktoro, kuracisto: vi venigas doktorojn, tutan kuracistan konsiliĝon Z; pacientoj, kiuj plore vokadis sian doktoron Z.
doktora. Rilata al doktoro: doktora disertacio.
doktoreco. Titolo de doktoro.
doktorigi. Atribui al iu la gradon de doktoro.
doktoriĝi. Ricevi la gradon de doktoro.
doktorino. Virino, kiu doktoriĝis. ➞ doktoredzino.
honordoktoro. Eminentulo, kiun iu universitato doktorigis sen ekzameno.