PIV 2026 · Artikolo 3556

★eĥo

Litero E★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 6
  1. Eĥo
  2. eĥe
  3. eĥi
  4. eĥiĝ/i
  5. eĥil/o
  6. seneĥe
★ eĥo
1 ripetiĝo de sono haltigita de surfaco, kiu resendas ĝin al la orelo: post momento la eĥo ripetis la kanton B resonis la ĉirkaŭaĵo, eĥoj disportis la tonojn de kornoj kaj trumpetoj LiZ en la silenta kaj peza atmosfero de tiu vatumita ĉambro ne eĉ sonis la eĥo de ŝia voĉo HVa ➞ resoni.
2 (figurasence) ripetiĝo, imito, similaĵo: kun tiu eĥo de longepasintaĵa rememoro ligiĝis la malfacila, tremanta de malvarmo spirado de ŝia infano Z el Grekujo venadis eĥoj pri senekzemplaj triumfoj de la cezaro LiZ vi estas ja la tuta Karolo, lia eĥo, lia plena portreto! Z
3 ELEK ondo elsendita de radaro, kiam ĝi estas reflektita de obstaklo kaj revenas al la aparato.
4 TELE ricevo de sama elsendo laŭ du malsamaj vojoj: eĥo ofte multe ĝenas en televida ricevado
Eĥo MITO greka nimfo, kies puno konsistas en la rediro de laste eldirataj silaboj.
eĥe okazante kun eĥo: ĝi la voko baldaŭ eĥe resonos en ĉiuj anguloj de via lando Z
eĥi
1 ntr resoni kiel eĥo: la krako eĥis en la silento CRo li aŭdis la akrajn vokojn de la paŝtistoj, kiuj eĥis inter la montoj FSz grandega aplaŭdo eĥis tra la halo JMe nia verda lingvo eĥis en la koridoroj OE
2 tr resendi, ripeti aŭ reesprimi sonon, diron, ideojn k.s. kiel aŭ kvazaŭ eĥon: la alta plafono eĥis la bruon de voĉoj ALö lia kolego Danjelo mallaŭte eĥis lian saluton PeS H. Barbusse, la granda franca verkisto, preskaŭ eĥis la pensojn de Zamenhof ILa «Jes, feliĉe li mortis», eĥis la pastro CPi
eĥiĝi esti eĥe resendata.
eĥilo MUZI aparato, kiu kreas sonon de eĥo.
seneĥe okazante sen eĥo: mia seneĥe kriita vivo nenie povis sin alkroĉi SSz