PIV 2026 · Artikolo 14536
★soni
Derivaĵoj en la artikolo 30
★ soni
1 ntr estigi aŭdeblan vibradon de la aero: sonas moneroj barelo malplena sonas plej laŭte proprasence kaj figurasence: fanfaronas senindulo Z du tondiloj sonis akre Z sonis tamburoj kaj flutoj B sonas trumpetoj G sonu plue, vi tonoj de la bela ĉaskorno! Z la ĝemoj kaj plorkrioj, kiuj sonis el la forbruligitaj urboj Z (analoge) sako ne sonas — amiko ne konas Z ➞ brui, knari, klaki, kraki, lirli, plaŭdi, sonori, tinti, sonkesto, sontabulo.
2 ntr aŭdeble doni ian impreson: tio ĉi sonas ĝuste kiel sonoriletoj de preĝejo! Z sonis kvazaŭ ranoj kvakas Z tio sonis kiel plenda kriado de birdoj Z (aparte pri parolo) ŝia voĉo sonas agrable ŝia voĉo sonas malagrable la itala lingvo sonas dolĉe vorto, kiu belefekte sonas kio akorde ne sonas, tio rimon ne donas Z
(figurasence) strange sonas tiaj pardonpetoj tiu ĉi via klarigo sonas konfuze jen kio sonas fremde sur viaj lipoj! tio sonas kiel fabelo
3 ntr aŭdeble esprimiĝi: en la malaltaj tonoj de lia voĉo sonis kvazaŭ malkontenteco Z denove sonos en la urbo la lingvo de Zamenhof tiu ĉi sama peco en stilo Esperanta sonus tiamaniere Z la dek-dua horo ĵus sonis
4 tr aŭ pri soni 1 por sciigi ion: soni la retiriĝon soni pri alarmo la horloĝo sonis tri kvaronojn Z la horloĝo sonis la noktomezon
sona havanta sonon: vorto sona estas plej admona Z la unua lingvo tute ne estis sona, sed mana ILa la unua sona desegnofilmo Ko
sono aŭdebla vibrado de la aero: sonoj de voĉo B sonoj de instrumento B la sonoj venis de la maldekstra flanko Z la sonorilo havas ja mirindan, belegan sonon Z la natura sono por la litero «j» estas ĝuste tiu sono, kiun ĝi havas en Esperanto Z poton taksu laŭ sono, sinjoron laŭ tono Z
sonado serio de daŭrantaj sonoj: la promenantoj aŭdis la sonadon de la sonorilo Z kiel oni povas juĝi laŭ la sonado de la paŝoj, ili ekzerciĝas en novaj dancoj Z la ĉevalo ne povas stari trankvile ĉe sonado de trumpeto MT
sonanta tia, ke ĝi impresas per sia sono: edziĝo pro amo flamanta al la sako sonanta plena de mono Z pagi per bonaj, sonantaj taleroj tiu ĉi frazo estas bele sonanta kolekto da vortoj tamen sensignifaj Z
sonanto LING parolsono, estigata per neniu obstaklo (ĉe vokalo) aŭ per minimuma obstaklo (ĉe nazalo, likvido aŭ glitanto). ➞ bruanto.
sonigi igi ion soni: Li sonigis Sian voĉon, kaj la tero fandiĝis MT el inter la branĉoj ili la birdoj sonigas sian voĉon MT sonigi la telerojn per la tranĉiloj sonigi alarmon
bel1sona produktanta agrablan sonon: belsona lingvo la cervon trompis la mensog’ belsona KKa
bel1soneco eco de io belsona: pro belsoneco ordinare estas preferinde starigi la «ĉi» antaŭ la montra vorto Z
bonsona havanta bonan sonon: la akcento sur la antaŭlasta silabo estas ĉiam la plej bone elparolebla kaj la plej bonsona Z
bonsoneco eco de io bonsona: tiuj ĉi sonoj altigas la bonsonecon de nia lingvo Z
dentalveol-sono LING alveolaro.
dentosono LING dentalo.
dissonado = (prefere) disonanco: ekzistas ja tia dia harmonio en la senanima naturo, kial do ekzistus tiu dissonado en la naturo prudenta? Z
dulipsono LING bilabialo.
eksoni subite aŭ komence soni: (proprasence kaj figurasence) tablon frapas tajloro, tuj tondilo eksonas Z denove eksonis krakoj Z eksonis rapidaj paŝoj B eksonis voko FK subite eksonas ĉaskorno, ĉarme kaj forte Z la respondo eksonis en ŝia orelo akre kaj sovaĝe Z
lipdento-sono LING labiodentalo.
lipsono LING labialo.
malbonsona havanta malbonan sonon: vidi en nia lingvo ion barbaran kaj malbonsonan Z
nazosono LING nazalo.
palatalveolsono LING palatalalveolaro.
palatsono LING palatalo.
parolsono LING ĉiu sono uzata en la parolo.
resoni
1 ntr sono daŭre aŭ intense soni: tion li diris per resonanta voĉo
(figurasence) la impresoj de tiuj tagoj ankoraŭ resonas en niaj animoj ankoraŭ resonis ne ĉesinta gloro G
2 ntr spaco daŭre kaj intense vibradi pro iu sono: ĝi kokokriis tiel forte, ke la muroj resonis Z la aero resonadis de batoj de glavoj Z (figurasence) la tuta lando resonas de tiuj parlamentaj diskutoj (analoge) en liaj oreloj resonas
3 tr resendi sonon: nur eĥo senanima resonadis miajn plendojn Z (figurasence) kio al mi sonis, tion mi resonas Z
resono fenomeno, per kiu io resonas: li komencis kanti tiel, ke ĉie aŭdiĝis resonoj Z kia sono, tia resono Z (figurasence) liaj verkoj trovas varman resonon en la koroj de la legantoj ➞ eĥo, resonanco, resonatoro, resontabulo.
sensone estigante nenian sonon: ne kapabla paroli, li movis sensone la lipojn Z sensone kiel la ombro de nubo en lunlumo Z
supersona FIZI transiranta la rapidecon de la sono (t.e. 331,1 m en sekundo en seka aero je 0 °C): supersona aviadilo supersona flugado ➞ maĥo 1.
supersoni tr soni pli laŭte ol io: la bruo de la vento supersonis la ruliĝadon de la maro Z
ŝtopsono MUZI ĉe blovinstrumento sono ricevata per parta ŝtopado per la mano.
tremsono MUZI ĉe voĉo aŭ instrumento sono donanta impreson de tremado.
velsono LING velaro.