PIV 2026 · Artikolo 3562
1★ej
1 ★ ejsufikso loko (spaco, domo, ĉambro ktp) destinita por iu ago aŭ afero aŭ karakterizata de ĝi. ➞ alirejo, dormejo, kuirejo, lernejo, loĝejo, preĝejo; bovejo, ĉevalejo, hundejo; densejo, herbejo, senakvejo; devenejo; retejo, TTT-ejo.
1 Kiam ej ne estas sufiĉe preciza, oni aldonu pli precizan morfemon. Ekz. «tabakejo» povas esti egale «tabakfabriko» aŭ «tabakvendejo». ➞ -uj- Rim 1.
eja sufikso
ejo loko: en la domo ekzistis restoracio. Marta eniris en tiun ejon Z la klubo ne havas propran ejon OE estis treege varme en tiu malvasta ejo CPi la Amfiteatro estis granda, impona ejo farita el ligno ALö