PIV 2026 · Artikolo 3650
ekstravaganco
ekstravaganco ago aŭ parolo kontraŭa al la komuna saĝo; sensenca strangaĵo: kelkaj lirikaj poetoj faras el sia arto harmonian ekstravagancon libereco fari kion ili volas kaj ŝirmi siajn ekstravagancojn per imagata plialteco Z ➞ deliro, frenezo, petolo.
ekstravaganca
1 io kontraŭa al la komuna saĝo; sensence stranga: gajege ekstravaganca farsa satiro MBo
2 iu faranta ekstravaganco(j)n: lando de ekstravagancaj insulanoj kun malĝustaflanka trafiko OE
ekstravaganci ntr ekstravagance konduti.