ekstravaganc/o

ekstravaganc/o ^Z. Ago aŭ parolo kontraŭa al la komuna saĝo, sensenca strangaĵo: kelkaj lirikaj poetoj faras el sia arto harmonian ekstravagancon; libereco fari, kion ili volas, k ŝirmi siajn ekstravagancojn per imagata plialteco ^Z. ☞ deliro, frenezo, petolo.