PIV 2026 · Artikolo 3775

★elokventa

Litero E★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 4
  1. elokvente
  2. elokventi
  3. elokvento
  4. elokventec/o
★ elokventa
1 iu posedanta la talenton facile, konvinke kaj bele paroladi: mi ne estas elokventa, ĉar mi havas nelertan langon MT elokventa oratoro elokventa advokato elokventa propagandisto
2 io belforma kaj konvinka: elokventa parolado elokventa stilo (figurasence) elokventa rigardo Z
elokvente en elokventa maniero: paroli multe kaj abunde ne signifas paroli elokvente per siaj gestoj, la infano elokvente esprimas sian deziron
elokventi ntr esti elokventa: sciu elokventi, sciu ankaŭ silenti Z
elokvento, elokventeco natura talento paroli bele kaj trafe: per mono eĉ silento fariĝas elokvento Z la elokventeco naskiĝis antaŭ la reguloj de la retoriko la tro konstanta elokventeco, diris Paskalo 2, enuigas benata estu via elokventeco MT ➞ parolarto, retoriko.