PIV 2026 · Artikolo 13408retoroLitero Rretor/o 1 ĉe la antikvuloj homo instruanta la arton trafe kaj elokvente paroli. 2 (figurasence) oratoro, kies parolo estas tro afekta, malsincera aŭ senenhava. ➞ retoriko. retoraĵ/o elokventa peco: por kompreni sentencon kaj retoraĵon MT