PIV · 3801
emerit⁸o
emerit8o. Oficisto aŭ salajrulo, kiu post difinita tempo de servado forlasas honore la oficon k ricevadas pension: li povas pli multe labori por E., ĉar li estas nun emerito. ☞ veterano.
emerita
1 Estanta emerito: emerita profesoro, ĝendarmo.
2 Rilata al emerito: emerita salajro Z (pensio); emerite vivi.
emeriteco. Stato de emerito: li ĝuas sian emeritecon.
Rim. Pro la ĉi-supra difino de emerito, la vorto emeritulo estas evidente erara.