PIV 2026 · Artikolo 3985

epiteto

Litero E

Derivaĵoj en la artikolo 3
  1. homer/a epiteto
  2. nomepiteto
  3. ornam/a epiteto
epiteto LING frazelemento, kiu senpere determinas substantivon, adjektivon aŭ adverbon kaj esprimas ties econ, nomon aŭ intensogradon; en «blanka domo», «soldato Flik», «tre gaja», «iom surda», la vortoj «blanka, Flik, tre, iom» estas la epitetoj de la vortoj «domo, soldato, gaja, surda»: ne ekzistas tie eĉ unu epiteto, kiu karakterizus la buŝon de Heleno FK forigi maltaŭgajn kaj plene superfluajn epitetojn ILa amaso da epitetoj, malbona laŭdo
homera epiteto en la homeraj epopeoj tradicia, fiksa ornama epiteto, ofte kunmetita, regule aldonata al iu nomo aŭ substantivo, sendepende de la kunteksto: «la rozofingra Aŭroro», «la bovinokula Hera», «la glaŭkokula Ateno». ➞ Homero.
nomepiteto adjektivo, kiu, kuniĝante kun komuna nomo, formas kun ĝi propran nomon, kiel ĉe «la Blanka Monto», «la Ruĝa Maro».
ornama epiteto epiteto, kiu esprimas konstantan, ne distingan econ de la objekto aŭ persono («malmola ŝtalo», «blua ĉielo»). ➞ homera epiteto, apozicio, predikativo.