apozici²o

apozici²o Λ Sintagmo, reprezentanta la saman realaĵon, kiel la antaŭa subst. aŭ pron., sed prezentanta ĝin alimaniere; ekz. en la frazoj «Alberto, reĝo de la Belgoj», «Dio indulgu nin, pekulojn!», «la koko, trumpetisto de l’ mateno, vekas nin dormantojn», la sintagmoj «reĝo de la Belgoj», «pekulojn», «trumpetisto de l’ mateno» k «dormantojn» estas apozicioj de la antaŭa subst. aŭ pron.. ➞ nominacio.