PIV 2026 · Artikolo 4085
eskorto
eskorto
1 aro de soldatoj aŭ armitoj, kiuj akompanas personon, pakaĵojn k.a. por gardi.
2 aro de personoj, kiuj akompanas iun por gvidi, helpi aŭ honori: li veturis kun luksa eskorto por viziti la vicreĝon B ➞ akompanantaro, konvojo.
eskorti tr
1 akompani eskorte: pli ol dudek Turkoj, armitaj per sabroj kaj pafiloj, eskortis ilin, ĉar ili estis amikoj de la guberniestro Z policanoj eskortis la arestiton princo eskortata de siaj korteganoj
2 MARN militŝipoj akompani komercajn aŭ pasaĝerajn ŝipojn por ilin protekti.
foreskorti eskortante forkonduki iun: la lakeoj foreskortis lin el la domo