PIV · 4603
★flik/i
★flik/i (tr)
1 Surkudri sur la truo de vesto pecon de taŭga materialo, ŝtofo, ledo ks, por ĝin ripari: fliki malnovan ĉemizon; li eĉ flikadis al si siajn ŝuojn Z; ili metis sur siajn azenojn disŝiritajn k flikitajn vinsakojn X; (analoge) en fremda tegmento li flikas truon k en propra ne vidas la fluon Z.
2 (f) Laŭpove, pli-malpli bone ripari: truon de l’ honoro flikos neniu tajloro Z; vanaj kompromisoj, kiuj flikas unu lokon, krevigante alian Z; ĉu vi komencos simple flikadi la karton (mapon) de Eŭropo? Z.
fliko. Ago fliki aŭ ties rezulto: ne fidu amikon, kiu havas jam flikon Z.
flikaĉi. Mallerte, krude fliki.
flikaĵo. Peco de materialo surkudrita sur truita vesto.
flikilo. Kudrilo por fliki.
flikilaro. Ilaro necesa por fliki: flikilaro por biciklaj pneŭmatikoj.
flikisto, flikistino. Persono, kiu metie flikadas.
flikumi. Fadenfliki.
fadenfliki. Fermi truon, streĉinte paralele fadenojn k traplektante ilin per fadenoj: fadenfliki ŝtrumpojn. ☞ teksoŝtopi.
farbofliki. Ripari defrotaĵon, surmetante novan tavoleton da farbo.
ŝufliki (ntr) Ripari eluzitajn ŝuojn.
ŝuflikisto. Viro, kiu metie flikriparas la malnovajn ŝuojn.