PIV 2026 · Artikolo 4716
fortuno
Derivaĵoj en la artikolo 3
fortuno konkreta rezulto de bona ŝanco: havi fortunon ĉe la ludkartoj deziri al iu fortunon li ĉiam havis fortunon de fripono serĉi fortunon B ➞ feliĉo, hazardo, fato 1.
Fortuno
1 MITO roma diino de la hazardo.
2 (figurasence) personigita sorto, rigardata kiel kaprica kaj arbitra disdonanto de la bonaj kaj malbonaj ŝancoj: per kio vi kolerigis la Fortunon, ke ĝi vin sendis tien ĉi ? Z ke li al la Fortuno ne permesas Sur li ludadi, kiel sur fajfilo Z la rado de la Fortuno simbolo de la ŝanĝiĝemo de la destino
fortuna ĝuanta fortunon. ➞ feliĉa.
misfortuno realigita malbona ŝanco: ĝui peĉe nigran misfortunon ĉe pokero alporti al iu misfortunon mi ne volis tenti misfortunon ALö