PIV · 4784
★franĝ/o
★franĝ/o
1 Ornamo, konsistanta el dense kunmetitaj, libere pendantaj fadenoj, plejofte surkudrita sur galono k uzata por borderi randon de vesto, subon de tapeto, ŝalon ktp: moda vesto el atlaso, kun multe da veluro k franĝoj Z; silka tablotuko, kies oraj franĝoj pendis ĝis la planko Z; ili grandigas la franĝojn de siaj vestoj X; nigrafranĝa triangula ĉapeto Z; (analoge) franĝo da haroj sur la frunto. ☞ fimbrio, galono, kvasto, peniko.
2 = eĝofranĝo.
3 ☐ Ĉiu el la mallumaj strioj aperantaj en luma interfero.
franĝi (tr) Ornami per franĝo: (f) la ŝaŭmo franĝis la ŝtonplatojn de la bordo.
franĝigi Ⓣ Krei tranĉan franĝon ĉe la eĝo de skrapklingo. Sin. franĝakrigi.
eĝofranĝo Ⓣ Fragila metala lameneto, kiu aperas dum la akrigado de la tranĉeĝo de ĉizilo, rabotilklingo ks. Sin. franĝo 2.
skrapofranĝo Ⓣ Metala franĝo, kiun oni kreas ĉe la orta eĝo de lignoskrapilo (skrapklingo) por akrigi ĝin.