★frunt/o

1 ❤ (frons) Superokula parto de la vizaĝo inter la tempioj: sulkigi la frunton ^B; dikaj gutoj da ŝvito fluadis de ŝia frunto ^Z; ne iru okuloj super la frunton ^Z (ne tro alten celu); li trafis la Filiŝton en lian frunton ^X; kiuj ne havas sur la frunto la sigelon de Dio ^N.

2 Tiu parto de la vizaĝo, rigardata kiel sidejo de la penso aŭ sento: havi grandan, inteligentan frunton; froti al si la frunton (serĉante ideon); frapi al si la frunton (trovinte ideon); tio estas skribita sur lia frunto; submeti la frunton (signe de humiliĝo); vi estas obstina, via frunto estas kupra ^X; vi havas frunton de malĉastistino, vi ne plu volas honti ^X; malĝoja seriozeco aperis sur lia frunto ^Z.

3 La supro de la antaŭa kapoparto de kelkaj bestoj: la frunto de ĉevalo; la stulteco kun taŭra frunto (de la filistroj, homoj kun antaŭjuĝoj ks).