★fulm/o

1 ❄ Atmosfera fenomeno, konsistanta el elektra malŝargo inter nuboj, aŭ inter nubo k la tero, k karakterizata de brila fajra streko rapidege pasanta tra la ĉielo: ne rigardu en la fulmon, ĉar tiu vido blindigus vin ^Z; fulmoj malproksimaj ekbrilis ^Z; la poligono (fagopiro) estis brulkolorita de la fulmo ^Z; altan arbon batas la fulmo ^Z; trafita de la fulmo; ekbrilo de fulmo ^Z; somera fulmo (sentondra fulmado). ➞ fulmobati, fulmobrilo, fulmogardilo, fulmosuĉilo.

2 Tiu sama fenomeno, rigardata kiel kolerarmiloj de la dioj aŭ de Dio: la Titanoj falis sub la fulmoj de Zeŭso; Dio ĵetis fulmon k konfuzis ilin ^X; (f) la fulmoj de la Eklezio (ekskomuniko); liaj okuloj ĵetis fulmojn ^B. ➞ fulmosagoj.

3 Tiu fenomeno, kiel simbolo de ega rapideco: la vorto flugas tra la landoj kun la rapideco de fulmo ^Z; ĉi tiuj pensoj kvazaŭ garbo da fulmoj trakuris la kapon de M. ^Z; tiel oni travidas per unu sola ekfulmo de la penso la nemezureblan vojon ^Z; fulmofermilo (➞ zipo); fulmostriko; k fulmorapide ĝi malaperis k fulmorapide ĝi reaperis ^Z.