PIV 2020 · 4927
fuz/i
fuz/i (ntr) Ⓚ Longe flagradi sen eksplodo.
fuzaĵo. Substanco, kiu fuzas, kiam oni ĵetas ĝin sur brulantajn karbojn aŭ kiam oni ekbruligas ĝin.
fuzilo. Aparato, kies movoforto estas, kiel en raketoj, produktata per ellaso de gasoj, devenantaj el brulado de fuzaĵo: la V2-raketo estis fuzilo. ➞ fuzaviadilo.