★gal/o

1 ⚥ Amara, verde flava viskoza likvo, kontinue sekreciata de la hepato, kolektiĝanta en la galveziko k intermite ellasata en la duodenon dum la digestado. ☞ koleo.

2 Tiu sekrecio, rigardata de la antikva medicino kiel kaŭzo de la malbonhumoro, malico: mi havas la animon de kolombo, la galo al mi mankas ^Z; eĉ najtingalo ne estas sen galo ^Z; al la diablo! ne incitu al mi la galon! ^Z; oni estas ja nur homo, k ĉiu homo havas ja galon ^Z; ĉu ne povas krevi la galo? ^Z (ĉu tio ne kapablas kolerigi vin?). ☞ atrabilo, melankolio.

3 (f) Io tre maldolĉa: la memoro pri mia mizero estas vermuto k galo ^X; mi vidas, ke vi estas en la galo de maldolĉeco ^N.