★altar/o

1 Rita tablo, sur kiu estas farataj la religiaj oferoj en diservo: faru la altaron el akacia ligno ^X; li konstruis tie altaron al la Eternulo ^X; la fajro sur la altaro ne estingiĝu; ĉiu fremda devis sian vivon sur la altaro de Diano perdi ^Z; (f) la suno staris kiel granda luma altaro malproksime ^Z; (f) starigi altaron al iu ^Z (tiun adori kiel dion).

2 (f) Preĝejo aŭ eklezio: li ŝtelas de najbaro por doni al altaro ^Z; ricevi grizan haron, ne vidinte altaron ^Z (fraŭline maljuniĝi); la trono k la altaro (la ŝtato k la eklezio).