PIV 2026 · Artikolo 584
★aludi
★ aludi tr
1 paroli pri iu aŭ io, ne uzante la propran nomon aŭ vorton, sed iel komprenigante, pri kiu aŭ kio temas: aludante la antikvan ŝercon, ke hebrea familiestro sin tenas en tiu vespero kiel reĝo, li diris al ŝi: «Ĝoju, mia reĝino!» Z ŝi aludis pri la familia filo, kiu devas demandi Z la artikolo klare aludas la ĵusan skandalon mi ne volas ĉi tie aludi la okazintaĵojn interne de la komitato (figurasence) tiu nezorge ligita kravato aludis la liberecon de la kampara vivo B
2 nerekte sciigi; subkomprenige averti: sciante jam bone la intencatan rolon de s-ro de Beaufront, li eĉ per unu vorto ne aludis al mi, ke tiu ne povas esti mia reprezentanto Z kelkaj aludadis, ke la rabeno edziĝis je sia edzino ĝuste pro la mono Z homo sentaŭga Donas signojn per la okuloj, aludas per siaj piedoj MT ➞ sugesti.
aludo ago kaj vortoj de iu, kiu aludas: tiaj aludoj kontraŭ mi interesas min tre malmulte Z li neniam faris al mi ian eĉ plej malgrandan aludon pri tio, ke li proponas fari en Esperanto ian ŝanĝon Z li montris nur per la fingro unu bildon Ĉi tiu apenaŭ rimarkebla aludo Z
(figurasence) sub la nomo de vino oni donos al vi simplan akvon, kiu ne havas eĉ la plej malgrandan aludon de vino Z muziko ŝajnas al ni aludo al iu senlima, ie ekzistanta feliĉo B