hm!

1 por esprimi, ke la parolanto havas pripenson, kontraŭdiron, sed preferas provizore silenti: ruinigita en la aĝo de tridek jaroj, diris la kliento, hm! ^Z.

2 por esprimi necertecon, ĝenatecon, konfuzitecon: la maljunulino balancis la kapon k diris: hm, hm! ^Z; la letero estis en tute ne ĝentila tono. «hm, hm!» diris la skribisto […] ^Z.; la urbestro – malsaĝa, kiel maljuna ĉevalo (legante plue) hm…hm…hm… maljuna ĉevalo ^Z;

3 por simuli tuson k averti, ke oni ĉeestas: ŝi ektusis «hm, hm!», tamen malgraŭ tio neniu venis ^Z.