★ho!

★ho! Interj., esprimanta tre ĝenerale la vivecon de sento: ho, kia belegeco! ^Z; ho, neesprimebla feliĉo! ^Z; ho, miaj esperoj! ^Z; ho, kia malfeliĉo! ^Z; ho, terure! ^Z; «ho» ofte signas plendan staton, de l’ sorto malfacilan baton ^Z. Rim. Pro tiu vigliga efiko, ĝi estas ofte uzata ĉe alparolo: al Vi, ho potenca senkorpa Mistero! ^Z; aŭ kun aliaj interjekcioj: ho he! ^Z; ho ve! ^Z; ho vi ho! ^Z; ho hu! ^B; ho hoj!; ho ruk!; aŭ multobligita: ho ho! pri tio lasu min zorgi ^Z; ho, ho, ho, mi pekis, mi multe pekis ^Z.