PIV 2026 · Artikolo 6206
horizonto
Derivaĵoj en la artikolo 8
horizonto
1 ĉirkaŭa linio, kie finiĝas nia vidkapablo, kaj kie la tero aŭ maro ŝajnas kuniĝi kun la ĉielo: antaŭ liaj okuloj etendiĝis vasta horizonto la suno staris proksime al la horizonto Z la tuta horizonto konsistis el fajro Z ŝipo, insulo, kiu malaperas el la horizonto
(figurasence) tiuj ĉi projektoj aperas kaj tuj malaperas de la horizonto Z la politika horizonto nubiĝas
➞ fono 1, pejzaĝo, perspektivo.2 (figurasence) iom limigita amplekso de pensado: grupo, kiu ne havis la eblon ion lerni, ne povas havi tian larĝan spiritan horizonton, kiel grupo, kiu multe lernis Z la horizonto de tiuj homoj ne transpasas la limojn de ilia lando scienca eltrovo, kiu malfermas novajn horizontojn
3 GEOL en sedimenta serio maldika distingiga tavolo: silika horizonto en kalkpetra tavolaro
4 EKOL GEOL ĉiu el la tavoloj de grundo distingeblaj laŭ strukturo kaj koloro.
horizonta rilata al horizonto: la horizonta linio
ĉiela horizonto, vera horizonto MARN ĉefa cirklo de la ĉiela sfero, trapasanta la tercentron kaj paralela kun la ebeno de horizonta cirklo tra la okulo de la observanto.
malvastahorizonta mallarĝvida.
senhorizonta tia, ke ĝi ŝajne ne havas horizonton: senhorizonta perspektivo de profunda valo (figurasence) griza, senhorizonta vivo
ŝajna horizonto, videbla horizonto MARN la malĉefa cirklo ĉirkaŭ la observanto, kie ĉielo kaj maro ŝajne renkontiĝas.
universa horizonto tia eventaro, ke lumradio ne povus el ĝi atingi nin ekde la komenco de la universo.