fon⁵o

1 Efektive ebena aŭ pro malproksimeco ŝajne ebena parto, el kiu io elreliefiĝas aŭ elkontrastas: peco da ĉielo kies malluma k profunda fono brilis per steloj ^Z; lumbildoj sur malluma fono ^Z; ŝia profilo sur la ruĝeta fono de la flamo estis serioza ^Z; lia ora ĉeneto balanciĝas sur la malhela fono de la surtuto ^Z; (f) la fono de la romano estas Nederlando; en la bruo, sur la fono de interparoladoj oni povis distingi sonojn de flutoj k kriojn de la ĉefoj ^B; sonora fono de filmo, de televida prezentado.

2 (pp pentrarto, blazono) La baza koloro, sur kiu estas pentritaj aŭ teksitaj la diversaj figuroj, ornamoj: sanktulkapo sur ora fono; verda stelo sur blanka fono.

3 🎭 Dekoracia tolo funde de la scenejo. ☞ fontolo, fontulo.