PIV 2026 · Artikolo 6545
infinitivo
infinitivo LINGmodalo, kiu prezentas procezon en plej ĝenerala sendifina maniero; en multaj lingvoj la infinitivo estas transira formo inter verbo kaj substantivo: en Esperanto oni uzas la infinitivon kiel subjekton, kiel rektan komplementon, aŭ kiel nerektan komplementon kun iuj prepozicioj: «por», «anstataŭ», «krom», «sen» kaj eventuale aliaj Sin. i-modalo, I-verbo. ➞ finitivo.