infinitiv²o

infinitiv²o Λ Modalo, prezentanta la procezon en plej ĝenerala, sendifina maniero; en multaj lingvoj la infinitivo estas transira formo inter verbo k subst.. Sin. i-modalo: en E. oni uzas la infinitivon kiel subjekton, kiel rektan komplementon, aŭ kiel nerektan komplementon kun iuj prepozicioj (por, anstataŭ, krom, sen k eventuale aliaj). ☞ finitivo.