★-is

1 Finaĵo de la preterito, uzata kiam oni esprimiĝas post la aludata procezo: je la komenco Dio kreis la teron k la ĉielon ^Z; mano pekis, dorso pagas ^Z; de samgentanoj li nomatis Pruso.

2 Memstara morfemo, uzata iufoje en poezio (laŭ instigo de Z.) kiel kopulo anst. estis: Macjek, simplul’ malriĉa, is plej estimata ^G. ➞ is-tempo.