PIV 2026 · Artikolo 752

anatemo

Litero A

anatemo
1 BIBL tabuo, per kiu oni konsekris al Javeo homon aŭ objekton, kun la devigo mortigi la homon aŭ detrui la objekton: la urbo estu sub anatemo de la Eternulo, ĝi kaj ĉio, kio estas en ĝi; nur la malĉastistino Raĥab restu viva MT
2 KRIS solena malbeno, per kiu la eklezio apartigas de si kulpan membron.
anatemi tr ĵeti anatemon sur iun aŭ ion:
1 al ĉiu, kiu ne venos tien , estos anatemita lia tuta havo MT
2 mi volus, ke mi estu anatemita for de Kristo por miaj fratoj NT ➞ ekskomuniki.