PIV 2026 · Artikolo 7683
kejlo
Derivaĵoj en la artikolo 6
kejlo TEKN
1 peco el firma materialo (ekz. ligno, plasto aŭ metalo), ĝenerale konusa, per kiu oni ŝtopas truon aŭ kunfiksas lignajn pecojn: haltiga kejlo kalkana kejlo konkava kejlo kvadrata kejlo ronda kejlo ➞ dubelo, nito, stifto.
2 BELE vorto aŭ vortgrupo senutila por la senco, sed aldonita nur pro la bezono de la rimo aŭ de ritmo.
3 TIPO en periodaĵo teksteto, anonceto, amuzaĵeto k.s., kiu plenigas truon estiĝintan dum enpaĝigo: la redaktoroj sugestu al la grafikisto kelkajn kejlojn
kejlaĵo, kejlitaĵo kunigaĵo farita per kejlo 1.
agordokejlo MUZI kejlo 1, sur kiu estas volvita la kordo de violono, violonĉelo k.s., kaj kiun oni turnas por agordi 1.
alĝustiga kejlo cilindra kejlo 1 uzata por certigi la relativajn poziciojn de pecoj en kunmetado.