PIV 2026 · Artikolo 7731
★kio
★ kio pronomo
1 demando pri afero, konkreta aŭ abstrakta: kio brulas? FE kio okazis? kio estis liaj lastaj vortoj? Z kion vi deziras? Z pri kio estas la demando? kio vin mordis?
1 Kiam uzata pri homo, ĝi aludas la socian rolon, profesion k.s.: li ne estas persono!
kio do li estas laŭ via opinio? Z kio estas Aaron, ke vi murmuras kontraŭ li? MT
kio do li estas laŭ via opinio? Z kio estas Aaron, ke vi murmuras kontraŭ li? MT
2 dependa demando: neniu scias, kio morgaŭ lin trafos Z li demandis ŝin, kion ŝi faras tie ĉi tute sola FE rigardu, kio eliras el la buŝo de via fratino FE mi klarigis al vi, kio devas esti la celado de niaj kongresoj Z
3 ekkrio kun demandeca signifo: kio! ekkriis la sinjorino, ĉu vi ĝin ne ricevis returne? Z ho, Dio! kion vi faras! FE kio! kion tio signifas? Z
4 rilativa pronomo, uzata kiam ĝia reprezentato estas:
a rilata al io, tio, ĉio, nenio (esprimita aŭ ne): mi volas, ke tio, kion mi diris, estu vera FE sorto ofte alsendas, kion oni ne atendas Z kio mia, tio bona Z ili faris ĉion, kion ili povis, por detrui la aferon Z la juvelista laboro enhavas en si nenion, kio superus miajn fortojn Z
b rilata al antaŭa aŭ malantaŭa tuta propozicio: ŝi posedis fenomenan memoron, kio ŝin kapabligis traduki sen notoj plej longan paroladon nun li havis tempon por ekzerci la soldatojn, kio estis lia plej amata okupo B li ridas konstante, kio estas netolerebla la kongresaj kunsidoj okazos en unu sola domego, kio helpos al la bona aranĝo mi iros ankaŭ sur la kampon kaj kaj — kio estas la plej malfacila laboro — mi deprenos ĉiujn stelojn, por ilin poluri Z
c rilata al adjektivo uzata substantive kun nedifina signifo: la plej bona, kion oni povas fari, estas iri ĵeti sin en la akvon Z la sola, kio mirigis ilin, estis tio, ke ili facile komprenis la lingvon Z tio ĉi estus la plej terura, kio povus al mi okazi Z tio estis la plej agrabla, kion oni povis al ŝi donaci Z la sola, kion ili deziras, estas nur, ke oni lasu ilin trankvile vivi Z la unua, kion ili aŭdis en ĉi tiu mondo, estis la vorto: «Stanaj soldatoj!» Z la blanka, kion li vidis, estis nur ŝaŭmo sur la maro Z
5 subjunkcie uzata: kio min koncernas, mi ŝajnigos, ke mi nenion scias Z «kio tuŝas mian foreston hodiaŭ vespere, mia kara», «la malfeliĉo estis tute sur mia flanko» Z
6 (arĥaismo) pri kio?, en kio?, kial? k.s.: kion ni estas kulpaj? en kio? Z kion vi rigardas ilin? kial? Z
kio ajn konceda pronomo: pri kio ajn prudenta vi al ni parolos, viaj vortoj ne perdiĝos Z la naturo konservas sian moron, kion ajn la honto dirus Z kio ajn estos, mi kuros MT