PIV 2020 · 7838
★klap/o
★klap/o
1 Peco el ĉia ajn materialo, artikigita ĝenerale en unu el siaj finoj k libere svingebla en la dua: klapo de tablo (levebla por grandigi la surfacon de la tablo), de ĉapo (mallevebla por kovri la orelojn), de maniko; klapfenestro, klapseĝo.
3 𝅘𝅥𝅰 Ĉiu el la moveblaj pecoj, per kiu oni malfermas aŭ fermas la truojn de iuj blovinstrumentoj: en iuj blovinstrumentoj, ekz. klarneto, la klapoj estas manovrataj per klavoj; (f) vi volas ludi sur mi, vi pensas, ke vi konas miajn klapojn Z.
4 = klapvalvo: (f) mankas klapo en lia kapo Z (li estas malsaĝa).
klapego. Movebla parto de pordo, pordoflugilo.
klapforma. Havanta la formon de klapo: la klapforma epigloto.
duklapa. Prezentanta du klapojn: duklapa molusko; duklapa fenestro.
kromklapo, postklapo ✈ Ĉarnirfiksita malantaŭa parto de alo aŭ vosto de aviadilo, uzata por reguligi la flugadon.
unuklapa. Prezentanta nur unu klapon: unuklapa konko.
falklapo ☇ Metala plateto, aranĝita ĉe telefona centralo aŭ stacio, kiu falas malsupren, kiam voksignalo ekscitas la apartenantan elektromagneton.
fenestroklapo. Tiu parto de la fenestro, kiu turniĝas ĉirkaŭ la ĉarniroj.
korklapoj (evi) = korvalvoj.
poŝklapo. Ŝtofpeco klapforma, kovranta la aperturon de poŝo.
savoklapo. Klapo, kiu en kaldronego de vapormaŝino malfermiĝas per si mem sub forta premo, por ellasi parton de la vaporo k tiel malhelpi eksplodon de la kaldronego: (f) la vulkanoj estas la savoklapoj de Tero.
tabloklapo. Parto de la tablosupraĵo, povanta klape malleviĝi aŭ leviĝi.