kondukt/i

kondukta ☐ Rilata al kondukto.

kondukto ☐ La povo kondukti varmon aŭ elektron.

konduktaĵo ⏚ Kunaĵo de du aŭ pluraj konduktiloj, per kiu oni kunigas elektrajn aparatojn: fiksa, movebla konduktaĵo; kablo estas speco de konduktaĵo. ☞ lineo.

konduktanco ☐ Fizika grando, inversa al rezistanco, simb.: C. ☞ admitanco, simenso.

konduktanto ☐ Materialo aŭ korpo, kiu bone konduktas varmon, elektron, sonon k aliajn formojn de energio.

duonkonduktanto ☐ Substanco, havanta konduktivon inter tiu de izolanta substanco k tiu de konduktanto. ☞ diodo, junto, transistoro.

superkonduktanto ☐ Materialo kun nefinia konduktivo: iuj substancoj iĝas superkonduktantoj sub specifa temperaturo.

konduktilo ⏚ Unuopa metala drato aŭ ŝnuro, izolita aŭ nuda, uzata por kondukti kurenton: oni distingas superteran aŭ subteran konduktilon (kablon), unuopan, duopan aŭ triopan konduktilon, tieniran aŭ returnan, endoman aŭ eksterdoman konduktilon, plendratan aŭ fibr(um)itan konduktilon, neŝirmitan aŭ kirasitan konduktilon.

nutra konduktilo ⏚ (pp elektroenergia reto) konduktilo, konektanta centran stacion aŭ substacion al punktoj de la distribua konduktilaro k ne havanta lineojn de konsumantoj.

ŝnurkonduktilo ⏚ Fleksebla kupra konduktilo, plej ofte duopa aŭ triopa, envolvita per kaŭĉuko k teksfadenoj k ekstere prezentanta aspekton de ŝnuro aŭ kordono; ĝi servas por konekti elektran aparaton aŭ lampon al kontaktoskatolo.

plilongiga ŝnurkonduktilo ⏚ Konduktilo, ekipita ĉe unu ekstremaĵo per (duopa) ŝtopilo, ĉe la alia per (duopa) kuplilo (ŝtopilingo) k servanta por plilongigi la ŝnurkonduktilon de aparato.

ŝnurigita konduktilo ⏚ Konduktilo, farita el pluraj maldikaj dratoj, kiuj estas permutitaj (torde) kune.

konduktilaro ⏚ Konduktolineo, kunmetita el du aŭ pluraj konduktiloj, konektitaj serie.

konduktiva. Kapabla kondukti: konduktiva materio.

konduktivo ☐ Konduktopovo; inverso de rezistivo; simb.: σ.

fotokonduktiva (pp substanco) Tia, ke ĝia elektra konduktivo varias laŭ la intenso de enradiata lumo.