PIV · 8403
konverĝ/i
konverĝ/i Z (ntr)
1 ☐ Esti direktataj al unu sama punkto: la sunaj radioj, trapasinte konveksan lenson, konverĝas al ĝia fokuso B.
2 ∆ (pp vico) Havi ĝeneralan termon, kiu alproksimiĝas al certa nombro, kiam la indico de la vicero strebas nefinien: la vico ((1 + 1/n) n) konverĝas al e.
3 ∆ (pp serio) Havi partajn sumojn, kiuj konsistigas konverĝan vicon en la senco de konverĝi 2: la serio Σ zj konverĝas absolute k unuforme en ĉiu disko kun centro en la origino k radiuso malpli granda ol 1. ☞ diverĝi.
4 ⚥ Evolui al similaj formoj, el malsamaj organoj: flugiloj de birdoj k flugiloj de insektoj rezultas el konverĝinta evoluado. ☞ diverĝi.
konverĝeco. Eco de aferoj, kiuj konverĝas.
konverĝigi. Fari, ke aferoj konverĝu: lenso konverĝigas la lumon; konverĝiga lenso.