PIV · 8915
kusp/i
kusp/i (tr) Klini aŭ faldi ion kontraŭ la natura direkto: kuspi la harojn de kato, la randojn de ĉapelo, sian pantalonon; li kuspis al mi la jupon ĝis la talio U; la malvarmo kuspas la foliojn.
kuspe. Laŭ kontraŭnormala direkto: kuspe faldi manikojn; brosi kuspe ĉapelon, veluron.
kuspo
1 (ankaŭ
kuspado) Ago de tiu, kiu kuspas.
2 ∆ Punkto de kurbo, kie tiu ĉi ŝanĝas sian direkton al la kontraŭa. ➞ kuspeĝo.
3 🏠 Pinta punkto de gotika arko.