PIV 2026 · Artikolo 962
apatio
apatio stato de spirito, kiun nenio tuŝas, ekscitas aŭ suferigas: ni kun malespero kaj apatio lasus fali la manojn rezignus Z kelkaj antikvaj grekaj filozofoj rigardis la apation kiel la veran staton de la saĝulo
apatia nesentema; indiferenta: homo, kiu blindiĝis kaj tamen ne fariĝis apatia por ĉio en la mondo Z mi jam de longe estas tute apatia kontraŭ ĉiuj laŭdoj kaj mallaŭdoj Z