aplik³i

1 (pp teoriaj scioj) Uzi en la praktiko: apliki metodon, regulon, leĝon; ili neniam havis la eblon praktike apliki tion, kion ili lernis ^Z; apliki sian talenton al la solvo de sociaj problemoj; neniaj eĉ plej bonaj teoriaj principoj havas ian forton, se ili ne estas konstante aplikataj praktike ^Z; kion utilas konsilo ne aplikata? ^K; belarto, aplikita al la industrio ^B; teoriaj k aplikataj sciencoj.

2 Uzi ion laŭ ĝia destino: li estis viro, kiu povosciis apliki glavon, por trahaki pli klaran vojon ^Z; apliki kuracilon en malsano; apliki severajn rimedojn al la ekonomia kriza situacio; ☐ apliki forton al unu punkto.

3 Transdirekti al iu tion, kio estis dirita pri alia: apliki al iu la faman ekkrion de la poeto ^Z; mi ne povas sen maljusteco apliki al ili aliajn vortojn ^Z; ĉu la vortoj de Ramzes povas esti aplikitaj al la filino? ^B; la rimarko aplikiĝas bone en ĉi tiu okazo.