Serĉi en la vortaro

Rezultoj 53

Por „sinteno” · laŭ trafeco

  • Preciza derivaĵo 1
  • Teksta kongruo 52

↑ ↓ por moviĝi · Enter por malfermi

★fianĉo

Aparta paĝo

Malfermita: ★fianĉo

Derivaĵoj en la artikolo 9
  1. fianĉa
  2. fianĉiĝ/i
  3. fianĉiĝ/o
  4. fianĉin/a
  5. fianĉin/o
  6. fianĉin/ig/i
  7. fianĉin/iĝ/i
  8. gefianĉo/j
  9. interfianĉiĝ/i
★ fianĉo viro, kies estonta edziĝo estas jam formale interkonsentita: kiam filino edziniĝis, multaj fianĉoj troviĝis pasis la momento! Z amaso da fianĉoj, sed la ĝusta ne venas Z ➞ novedzo.
fianĉa rilata al fianĉo: fianĉa donaco
fianĉiĝi iĝi fianĉo: ne ĉiu fianĉiĝas, kiu svatiĝas Z li fianĉiĝis kun fraŭlino Berto FE
fianĉiĝo solena promeso pri edziĝo, ordinare farita dum festo: fianĉiĝo ne estas edziĝo ➞ provedziĝo.
fianĉina rilata al fianĉino: fianĉina pudoro fianĉina sinteno fianĉinaj iluzioj
fianĉino virino, kies estonta edziniĝo estas jam formale interkonsentita: la juna vidvino fariĝis denove fianĉino FE naskiĝas fianĉino por sia fianĉo Z kaprica fianĉino restos eterne fraŭlino Z
fianĉinigi fari, ke virino fariĝu fianĉino: virgulino, kiu ne estas fianĉinigita MT
fianĉiniĝi iĝi fianĉino: ŝi fianĉiniĝis kun laborkolego
gefianĉoj fianĉo kaj fianĉino: la gefianĉoj staris apud la altaro FE
interfianĉiĝi ligi sin reciproke per edziĝpromeso: ĉar ili estis starigitaj tiel proksime, ili interfianĉiĝis Z