★miel/o

★miel/o. Sukera, odora nutraĵo, ellaborata de iaj insektoj, precipe de abeloj, el la suko de floroj, por nutri la larvojn: el la kadavro de la leono li prenis la mielon ^X; ne gutas mielo el la ĉielo ^Z; urson al mielo oni ne tiras per orelo ^Z; (f) la buŝo de malĉastulino elverŝas mielon ^X; mi, kiu suĉis dolĉan la mielon de liaj ĵuroj ^Z.