★mien/o

1 Esprima aspekto de la vizaĝo k de la sinteno: gaja, severa, memfida, ruza mieno; li havas tian misteran mienon! ^Z; rigardante la desegnaĵon kun mieno de kontentigita kompetentulo ^Z; ŝi petis lin per la rigardo k la mieno, ke li foriru ^Z; fiera mieno – kapo malplena ^Z; elektu edzinon laŭ deveno k ne laŭ mieno ^Z; havi vinagron en la mieno ^Z; ili faris mienojn, kvazaŭ ili laboras ^Z; (f) la litero A havis fieran mienon ^Z; vulpo mienon ŝanĝas, sed plue kokidojn manĝas ^Z; tie la bordoj de la rivero perdas sian ridantan mienon ^Z. ➞ mienleganto, mienludo.

2 ⚕ Karakteriza aspekto de la vizaĝo en difinita malsano: la senesprima mieno de parkinsonuloj; adenoida mieno; hipokrata aŭ agonia mieno. ☞ fizionomio, ekstero, ŝajno, trajto, sintenado.