PIV 2026 · Artikolo 10386
★minaci
★ minaci tr
1 iu montri al aliulo per paroloj aŭ gestoj, ke oni intencas fari al tiu malbonon: kiu li estas, tiu, kiu nin minacas? Z minaci iun per la fingro minaci iun per bastono minaci iun per morto li minacas al si mem per la pugno Z reĝo donacis, sed polico minacas Z kiu multe minacas, ne estas danĝera Z minaci per pugno en la poŝo Z
(figurasence) la nuboj formis minacantajn bildojn Z Esperanto vivis kaj kreskis , neniam minacante disfali en dialektojn Z minacanta rigardo
2 iu montri al aliulo per paroloj aŭ gestoj malbonan agon, kiun oni intencas fari al tiu: ĝi la ŝanĝo minacis alporti disfalon en nia afero Z la marŝalo eltiris la glavon, minacis mortigi ŝin, se ŝi ne obeos B
(figurasence) nebuliĝanta ĥaoso minacis engluti la harmonion de l’ kunsido RSc falegon minacanta kamentubo Z
3 io evidentigi, ke ĝi probable baldaŭ okazos kaj alportos malbonon al iu: la infekto lin minacas la danĝeroj, kiuj la gefratojn Ankoraŭ nun minacas de la flanko De la patrin’ Z ni estis minacataj de malsato EKOL minacata specio en danĝero de malapero ➞ relikvo 2 minacas fulmotondro minacas ribelo minacas pesto ➞ pendi, sieĝi, ŝvebi.
minaca entenanta minacon: kun minaca vido Z kiel ajn Minacaj estos miaj vortoj Z en teatraĵo (minace al Schweizer.) Perfidulo, vi volas min reteni? Z
minaco
1 paroloj aŭ gestoj, per kiuj oni minacas: timi nek minacojn, nek batojn minacoj ne mortigas Z minaco de reĝo estas kiel kriego de leono MT oni faris al ni ne proponojn, sed minacojn Z (figurasence) li estas minaco por la reĝimo
2 probable okazonta malbono: konstanta minaco de ruiniĝo ilin deprimas sub minaco de morto respondu al mi Z
vivminaca vivdanĝera: la vundo estis nek profunda nek vivminaca WAu