PIV 2026 · Artikolo 10721
★murmuri
Derivaĵoj en la artikolo 7
★ murmuri tr
1 io aŭdigi mallaŭtan obtuzan sonon: venteto, kiu murmuros en la branĉoj Z akvo bolas, murmuras, sed fine ĝi kuras Z ➞ susuri, zumi.
2 iu diri ion mallaŭte kaj obtuze: murmuri preĝon Z ĝi murmuris al ŝi en la orelon vortojn Z ➞ subvoĉa.
3 aŭdigi obtuzan kaj malklaran sonon kiel signon de malkontenteco: la filino iris, sed ĉiam murmurante FE murmuri tra la dentoj Z la tuta komunumo ekmurmuris kontraŭ la estroj MT ➞ grumbli, grunti.
murmuro
1 obtuza bruo: la misteraj murmuroj de la granda urbo Z eksonis la murmuro de la paŝoj de la infanterio B
2 surda bruo montranta malkontentecon: murmuro mordetanta Z sur la ventro veluro, en la ventro murmuro pro malsato Z
murmurado esprimo de malkontenteco per krioj, insultoj ktp: mi ne aŭdis pli plu la murmuradon De la popol’ Z ne kontraŭ ni estas via murmurado, sed kontraŭ la Eternulo MT
murmuregi laŭte murmuri: sur la tegmento sidis vivanta blanka urso kaj murmuregis Z murmuregas la urso, sed danci ĝi devas Z la edzo obeis murmuregante HLu ➞ graŭli, grumbli.
murmurego laŭta murmuro: la murmurego de la intermiksitaj paroloj surdigis ŝin Z
murmureti
1 eligi mallaŭtan delikatan sonon: la folioj, skuataj de delikata vento, murmuretas B murmuretanta rivero Z li murmuretis malbenon pro senpova kolerego HLu ➞ lirli.
2 paroli aŭ diri tre mallaŭte: murmureti al ies orelo B la domo, En kiu la malĝojo tiel ofte murmuretas mian nomon Z ➞ flustri 1.
murmureto sono de io aŭ iu, kiu murmuretas:mi aŭdas murmureton en la branĉoj Z
enmurmuri enmiksi kiel murmuron: tenorulo levis sian voĉon dum la basulo por kontrasto enmurmuris la profundajn, mallumajn tonojn Z kiu enmurmuris al mi tion ĉi en la orelon? Z