← Reen al O

PIV · 11400

orator¹o

orator1o
Homo, kiu kutimas fari publikajn paroladojn: politika, universitata, milita, eklezia oratoro; bona, malbona, entuziasmiga, tedanta oratoro.
Elokventa publika parolanto: li estas vera oratoro. retoro.
oratora
Rilata al la parolarto: oratora frazo, periodo, kadenco.
Prezentanta la faktojn en emociiga, emfaza maniero: oratoraj efektoj.
oratori. Fari paroladon antaŭ publiko.
oratoraĵo. Aparte elokventa parolado aŭ peco de parolado. diskurso, oracio, prelego.